sonsuz günlüğü

Soğuk bir Ocak sabahı, bir adam Washington DC'de bir metro istasyonunda, kemanla 45 dakika boyunca altı Bach eseri çalar. Bu süre içinde, çoğu işe yetişme telaşındaki yaklaşık bin kişi kemancının önünden geçip, gider.

Kemancı çalmaya başladıktan ancak üç dakika kadar sonra, ilk kez orta yaşlı bir adam kemancıyı fark edip, yavaşlar ve birkaç saniye sonra da gitmek zorunda olduğu yere yetişmek üzere yine hızla yoluna devam eder.

Kemancı ilk bir dolar bahşişini bundan bir dakika kadar sonra alır. Bir kadın yürümesine ara vermeksizin parayı kemancının önüne koyduğu kaba atarak, hızla geçer, gider.

Birkaç dakika sonra, bir başka adam duraklayıp, eğilerek dinlemeye başlar ancak saatine göz attığında işe geç kalmamak için acele ettiğini belirten ifadelerle hızla yoluna devam eder.

Normal insanlar hayatı dönemlere, yıllara bölerler ve buna göre yaşarlar. Her yeni yıl onlar için yeni bir umut, yeni bir başlangıç olur. Çok uzun zamanları varmış, hatta ölümsüzmüşler gibi.

Oysa biliyoruz ki büyücüler hayatı saat saat yaşar. Bir saate bi ömür doldururcasına. Çünkü onların zamanları yoktur, ölümlüdürler.

SESSİZ BİLGİ

DJ ile uzun bir birliktelikten sonra dönüş yolunda biraz dinlenme imkanı bulacağımı söyledi. "Nagual ile birliktelik çok yorucudur" dedi

Ona hiç yorgun olmadığımı anlattım Aslında onunla birlikte olmak uyuşturucu etkisi yapmaktaydı bende, onsuz yapamıyordum. Bu onun gururunu okşuyormuş havası yarattı ama söylediğimde ciddiydim.

Mutlak bir sessizlik içinde pazar yerinde iki ya da üç kez gezindik.